I think, therefore I write

Category: POETRY (Page 2 of 7)

There’s something about you

There’s something about you
That smokes every feeling out of me
Stroking my heart strings
Playing me like a violin

There’s something about you
That stumps me awestruck
Giving me a brain freeze
Every time I see you smile

There’s something about you
That kindles the past
Reassures the present
And hopes for the future

There’s something about you
That clearly shows me my purpose
Showing me my content and joy
Reasserting my inner peace

You are the life, the soul
And literally everything else
For me and about me.

Until later 🙂

ஆறாத காயங்கள்!

ஊராரின் வசை அம்புகள் அவ்வளவு வலிக்கவில்லை
உன் மௌனம் தான் என் நெஞ்சை கீறிவிட்டது
பேசுவார் வாய் அடைக்க முடியாது தான்
ஆனால் ஒரு வார்த்தை கூட மறுக்காத உன் மௌனம்
சரியென்று அர்த்தமில்லை!

என் முயற்சியின் தீவிரத்தையும் என் அன்பின் ஆழத்தையும்
தள்ளி வைப்பது போல் உன் மௌனம் அமைய
இந்த வாழ்க்கை காயங்கள் எப்போதும் இப்படி தான்
ஏற்று கொள்ளும் போது வலி தெரியாது
உதாசீனத்தின் போது தெரியும் அளவிற்கு!

உன் மௌனத்தின் அழகு, என்றாவது ஒரு நாள்
என்னை புண்படுத்த பழகும் என்று
கனவிலும் நான் நினைத்ததில்லை
உடைந்து போன என் இதயத்தை ஓட்ட பார்க்கிறேன்
எப்படி ஒட்டினாலும் அது மறுபடி துடிக்கவில்லை!

Some things in life

Something I had shared on social media – posting here for posterity


Some things in life are not meant to be
A step here and a step there
That’s so near and yet as far

Some things in life go up in smoke
As I try to catch little wisps
Trying hard not to wreck my ship

Some things in life are made to be left out
Even as I grab as much as I can
That it all feels so out of plan

Some things in life are for letting go
The harder I hold on to it
The farther it is going to shift

The other side of life,
The other side of destiny,
The other side of hope,
Because all things in life have two sides.

Until later 🙂


*Something that I had written on social media – Preserving here for posterity.


You and your crooked smile,
The one that never reached your eyes,
I could read you like an open book
But could not interpret you as I’d like to.

That twist of your lips, about to tell something
But swallowing the thought as it came,
I can tell you want to talk, but
But I can’t tell why you wouldn’t.

Incompleteness completes you, I guess
That’s why you are the perfect paradox,
Always an unfinished enigma
To the searching eyes of others

I wish you’d let that go someday, that
You’d break free and fly, with sky as the limit
Into a space where none of these matter
Where the end becomes the beginning,
Making you truly unfinished for eternity!


A little something inspired by a random stranger’s sad eyes.

Until later 🙂


ஒரு ஆணின் கண்கள் இத்தனை அழகாய் இருக்கும் என நான் நினைத்ததில்லை,
உன் கண்களை காணும் வரை.

ஒரு ஆணின் கைகள் இத்தனை மென்மையாய் இருக்கும் என நான் நினைத்ததில்லை,
நீ என்னை தழுவும் வரை.

ஒரு ஆணின் இதயம் பூ போல் இருக்கும் என நான் நினைத்ததில்லை,
உன்னை காதலிக்கும் வரை.

ஒரு ஆணின் கோபம் இத்தனை ஆழமாக இருக்கும் என நான் நினைத்ததில்லை,
உன் கண்களின் சீற்றத்தை காணும் வரை.

ஒரு ஆணின் சிரிப்பு இத்தனை சிலிர்ப்பாய் இருக்கும் என நான் நினைத்ததில்லை,
உன் சிரிப்பு என்னை தீண்டும் வரை.

ஒரு ஆணின் குரல் என் உயிரின் இசையை மீட்டும் என நான் நினைத்ததில்லை,
உன் குரலின் இசை கேட்கும் வரை.

ஒரு ஆணை வர்ணித்து கவிதை எழுதுவேன் என் நான் நினைத்ததில்லை,
இன்று உன்னை நினைத்து இதை நான் எழுதும் வரை.


Something inspired by hubby.

Forgive the stereotyping in the poem – I hate stereotyping, but had to do it to write it in the way I wanted it to sound 🙂

Until later 🙂

« Older posts Newer posts »